W cyklu "Z kawą przy filmie" w CollegaeCaffe oglądamy "Służące":

http://collagecaffe.blogspot.com/2012/04/kwitnaca-wiosna.html

Nie mogłam się nie przysiąść, bo jak wspominałam już jakiś czas temu - ten film poleciła mi Latarnia Morska, a obejrzenie go nie było dla mnie łatwe. A dokładniej "znalezienie", bo samo obejrzenie to już inna historia. Najpierw przeczytałam książkę i jedno zdanie z niej było dla mnie bardzo ważne, dotknęło mojej  świadomości:

Przez pryzmat tego zdania - patrzyłam na film. Niesamowite są te sytuacje, gdy doświadcza się takiej "wspólnoty" kobiecego losu. Gdy nie ma bariery różnicy wieku, wykształcenia, doświadczenia życiowego... Mam wiele takich chwil we wspomnieniach i wciąż je kolekcjonuję.

A dla Was mam małą niespodziankę - jeśli ktoś chciałby przeczytać książkę "Służące", niech wpisze się w komentarzu do 31 maja. 1 czerwca wylosuję osobę, która otrzyma mój egzemplarz "Służących" (przeczytany już przez dwie kobiety, ale to jak mniemam dodaje mu tylko wartości). ;)

W nowym numerze "Sensu" znalazłam inspirującą listę "Małych kroków, które wniosą w życie odmianę" (zaczerpniętą z książki S. Asgodom "Żyj dziko i zachłannie. Poradnik dla kobiet, które chcą więcej od życia"):

- Częściej wychodź potańczyć

- Czasem nie włączaj telewizora przez cały wieczór

- Jedną niedzielę spędź w piżamie

- Przynajmniej raz w miesiącu idź do kina

- Pomaluj całą ścianę na intensywny kolor

- Spędź weekend w obcym mieście

- Choć raz nie idź na imieniny ciotki

- Jedz kolacje zawsze w dobrym towarzystwie

- Kup jaskraworóżowy sweter

- Urządź na nowo swój gabinet lub miejsce do pracy

- Raz w tygodniu wracaj wcześniej do domu

- Kup kwiaty do pokoju

- Gotuj z przyjaciółmi

- Obetnij i pomaluj włosy

- Zatrudnij opiekunkę do dzieci

- Idź z przyjaciółką do zoo

- Ustal stałe pory spotkań z partnerem.

Poradnikami psychologicznymi fascynowałam się głównie w czasach studenckich. W miarę zwiększania się mojego doświadczenia życiowego, osłabło zainteresowanie tego typu literaturą. Ale spodobało mi się - działające na wyobraźnię - hasło: "żyj dziko", idea szukania odmiany, przeciwdziałania rutynie. I ta wizja całej niedzieli w piżamie... ;)))))))))

Bardzo lubię aromaterapię, a najbardziej naturalną ;). Wczoraj z niej korzystałam:

A dziś pewnie dojdą do mnie konwaliowe papiery z Makowego Pola - już się nie mogę doczekać. ;)

Mój majowy stosik książkowy wygląda tak:

Kończę czytać "Żółte oczy krokodyla" - na szczęście tytułowe hasło znajduje odzwierciedlenie w treści książki, więc prawdopodobnie rozwikłam za jakiś czas tajemnicę smutku wiewiórek. ;) Książka towarzyszy mi w podróżach do pracy i wszelkich innych wolnych chwilach, lubię ten stan, gdy lektura mnie wciąga na tyle, że kolejna porcja jest, jak słodki deser.

A dla Was na deser mam ilustrację z pandą ;) Czyż nie jest słodka? ;)

Dziś będę robić w pracy coś niepotrzebnego i pięknego. Potrzebuję do tego przerwy w deszczu. Póki co, nie wydaje się ona zbyt prawdopodobna, ale staram się nie tracić nadziei, jak w piosence...

"Dziś nad światem zmienił ktoś nieba błękit w chmur atrament
Jakby pragnął deszczem swą opowieść snuć
Pierwsza kropla na mą dłoń
Ludzie kryją się w zaułkach
Gubiąc gdzieś po drodze sens deszczowych słów

Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Szczęśliwi tym dniem
Bo choć zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów
Nie tracimy nadziei...

Po ulicach płyną już trosk potoki, skarg strumienie
By wślizgnąć się za rogiem pod omszały bruk
Nikt już nie chce słuchać dziś
Słów deszczowych opowieści
Na co komu obcych
Kropel deszczu szept

Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Szczęśliwi tym dniem
Bo choć zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów
Nie tracimy nadziei...

Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Przemoknięte serca miast, tylko ty i ja nie tracimy nadziei...

Nie tracimy nadziei...
Przemoknięte serca miast
My szczęśliwi tym dniem
Bo choć zapomniał o nas świat
Nie tracimy nadziei..."

Jutro jest Święto Niezapominajki. Przykład na to, jak trudno "wypromować" święto, zaszczepić nawet najfajniejszy pomysł w świadomości społecznej.

A że lubię niezapominajki i wszelkie okazje do świętowania, to zrobiłam dziś niezapominajkową kartkę, którą dam mamie na Dzień Matki (cudowne i chyba wyjątkowo mocno zakorzenione święto w naszej tradycji):

W tym miesiącu tniemy dwie gazety ( http://collagecaffe.blogspot.com/2012/05/tniemy-gazete.html ), ja zdecydowałam się na taką:


A to moje kolażyki:

Wspominałam, że w maju koniecznie chcę się dowiedzieć, dlaczego "Wiewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki"... W tym celu wyszukałam tę książkę w księgarni internetowej, by zorientować się, iż jest częścią cyklu książek... Konkretnie trzecią częścią. ;) Po chwili namysłu uznałam, że jestem z tych, którzy lubią czytać historie "od początku". Zatem nabyłam jeszcze dwie książki o równie intrygujących tytułach: "Żółte oczy krokodyla" i "Wolny walc żółwi" ;)))))))) Tym razem ciekawość kosztowała mnie... 111,80 zł ;)

Zaczęłam czytać pierwszą z książek, zachęcona tekstem z okładki:

"To powieść o mężczyznach. I kobietach. O kobietach, którymi jesteśmy, którymi chciałybyśmy być, którymi nigdy nie będziemy, którymi się staniemy".

W międzyczasie przyszło mi na myśl, że będzie dość zabawnie, gdy okaże się, że tytuły nie mają żadnego odniesienia do treści książek i moja ciekawość pozostanie niezaspokojona. ;) Cóż, ryzyko jest ukrytym kosztem ciekawości...

A zatem, piechotą zmierzam do lata, wymachując mym letnim koszykiem. I czytam w plenerze, autobusie i łóżku książki o bardzo specyficznych tytułach...

Maju trwaj, jesteś piękny!

Jak sobie sprawić wielką przyjemność za 1,50 zł? Tak:

Na wyzwanie:

http://scrapki-wyzwaniowo.blogspot.com/2012/04/wyzwanie31-dodaj-sobie-skrzyde.html

przygotowałam ramkę na stolik nocny z cytatem z tego wiersza:

O Aniołach

Odjęto wam szaty białe,
Skrzydła i nawet istnienie,
Ja jednak wierzę wam,
Wysłańcy.

Tam gdzie na lewą stronę odwrócony świat,
Ciężka tkanina haftowana w gwiazdy i zwierzęta,
Spacerujecie oglądając prawdomówne ściegi.

Krótki wasz postój tutaj,
Chyba o czasie jutrzennym, jeżeli niebo jest czyste,
W melodii powtarzanej przez ptaka,
Albo w zapachu jabłek pod wieczór
Kiedy światło zaczaruje sady.

Mówią, że ktoś was wymyślił
Ale nie przekonuje mnie to.
Bo ludzie wymyślili także samych siebie.


Głos - ten jest chyba dowodem,
Bo przynależy do istot niewątpliwie jasnych,
Lekkich, skrzydlatych (dlaczegóż by nie),
Przepasanych błyskawicą.


Słyszałem ten głos nieraz we śnie
I, co dziwniejsze, rozumiałem mniej więcej
Nakaz albo wezwanie w nadziemskim języku:


zaraz dzień
jeszcze jeden
zrób co możesz.

Czesław Miłosz

 



Nigdy nie przechodzę obojętnie obok darmowych gazetek reklamowych oferowanych w sklepach, kawiarniach i tym podobnych miejscach. Zawsze mnie intrygują i z radością szukam w nich skarbów. Bardzo często na przyjemności szukania się kończy, ale od czasu do czasu znajduję prawdziwą perełkę. Jak poniższa ilustracja duetu z Hiroszimy (IC4DESIGN), która ma na celu uświadamianie ludziom, jak trudno zauważyć na drodze motocyklistę. Ilustracja jest niesamowita. Ma format rozłożonej „Gazety Wyborczej” (zawsze zapominam symbole formatów).Można się wpatrywać w okna poszczególnych budynków i śledzić przebywających tam ludzi… ;)



Kilka zbliżeń, żeby uzasadnić mój zachwyt: